Obowiązki operatora pływalni według polskich przepisów

Komunikat zawiera: ostatnią roczną ocenę jakości wody (§ 4), informację o spełnianiu wymagań albo o aktualnych przekroczeniach oraz o podjętych działaniach naprawczych i planowanym terminie przywrócenia zgodności. Umieszcza się go na tablicy informacyjnej w widocznym miejscu oraz na stronie internetowej, jeżeli taka jest prowadzona. Przy zmianie jakości wody komunikat należy niezwłocznie zaktualizować.

Dokumentuje się wyniki bieżącej kontroli i podjęte działania, z datą, godziną i podpisem osoby, która je wykonała: przejrzystość wody, widoczne zanieczyszczenia, działania korygujące i inne uchybienia. Zapisuje się także datę i godzinę wyłączenia zanieczyszczonej niecki z użytkowania oraz datę i godzinę poinformowania państwowego inspektora sanitarnego o zanieczyszczeniu fekaliami lub wymiocinami.

W godzinach użytkowania pływalni wyniki rejestruje się nie rzadziej niż co 4 godziny; pierwszy pomiar wykonuje się przed otwarciem niecki dla użytkowników.

W godzinach użytkowania pływalni chlor związany rejestruje się nie rzadziej niż raz na dobę.

Pierwszy pomiar pH, potencjału redoks, wolnego chloru i temperatury wody wykonuje się przed otwarciem niecki dla użytkowników.

Badania jakości wody wykonuje się według harmonogramu uzgodnionego z właściwym państwowym inspektorem sanitarnym, a także w każdym przypadku, gdy jakość wody może się pogorszyć (np. po przerwie w działaniu lub po awarii).

Wyniki badań wraz z informacją o podjętych działaniach naprawczych przekazuje się państwowemu inspektorowi sanitarnemu nie później niż w ciągu 3 dni roboczych. Przepis nie wskazuje wprost, czy przekazuje się wszystkie wyniki, czy tylko przekroczenia, ani od kiedy liczy się termin; Skerry stosuje szerszą wykładnię (interpretacja).

Analizy wykonuje się metodami referencyjnymi określonymi w zał. 4; laboratoria muszą mieć akredytację PCA na odpowiednie metody.

Właściwy państwowy inspektor sanitarny dokonuje rocznej oceny zgodności wody na podstawie wskaźników ocenianych przez operatora (§ 3 ust. 1), wyników jego badań, ich zakresu, częstotliwości i metod oraz własnych badań inspektora. Ocenę wydaje się do 31 marca kolejnego roku; operator uwzględnia ją w komunikacie z § 7.

W razie zanieczyszczenia fekaliami lub wymiocinami zanieczyszczona niecka jest wyłączana z użytkowania, a o zdarzeniu informuje się państwowego inspektora sanitarnego; daty i godziny dokumentuje się. Przepis wprost nakazuje dokumentowanie tych dat i godzin; obowiązek wyłączenia i poinformowania wynika z niego pośrednio (interpretacja).

Badania jakości wody wykonuje się za każdym razem, gdy pojawią się okoliczności mogące pogorszyć jakość wody, m.in. po przerwie w działaniu pływalni lub po awarii urządzeń.

Liczba Legionella spp. w natryskach musi być mniejsza niż 100 w 100 ml; pobiera się co najmniej 1 próbkę z 10 natrysków. Dalszą częstotliwość badań określają stopnie eskalacji z zał. 3 część B.

Dezynfekcję instalacji (termiczną lub chemiczną) przeprowadza się, gdy instalacja była wyłączona dłużej niż miesiąc albo gdy wymieniono jej część lub wykonano prace, które mogły ją zanieczyścić. Przepis używa formy zalecającej („powinno zostać podjęte”) — interpretacja.

Potencjał redoks oraz chlor wolny i związany mierzy się za każdym razem, gdy pobiera się próbki mikrobiologiczne, w tym samym miejscu i w tym samym czasie.

Dla pływalni odkrytych wykonuje się co najmniej 3 badania w sezonie, a przy długo utrzymujących się wysokich temperaturach co najmniej 2 badania w miesiącu. Przepis nie definiuje, co oznacza długo utrzymujące się wysokie temperatury (interpretacja).

Minimalna liczba próbek: 1 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 2 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 2 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 4 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 1 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 2 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 1 w miesiącu. Nie dotyczy pływalni odkrytych.

Minimalna liczba próbek: 1 w miesiącu. Nie dotyczy pływalni odkrytych.

Minimalna liczba próbek: 2 w miesiącu. Nie dotyczy pływalni odkrytych.

Dotyczy tylko niecek dla niemowląt i dzieci do lat 3. Minimalna liczba próbek: 1 w miesiącu.

Minimalna liczba próbek: 4 w roku.

Minimalna liczba próbek: 4 w roku. Badanie wykonuje się, gdy temperatura wody wynosi co najmniej 30 °C.

Minimalna liczba próbek: 12 w roku.

Minimalna liczba próbek: 4 w roku.

Bada się instalacje ciepłej wody; próbkę pobiera się z co najmniej 1 na 10 natrysków. Dalszą częstotliwość określają stopnie eskalacji z zał. 3 część B. Interpretacja: zał. 1 podaje „< 100”, a zał. 3 część B przyjmuje przedział „≤ 100”; Skerry stosuje surowszy limit.

Niecki basenowe i niecki z aerozolem.

Niecki basenowe i niecki z aerozolem.

Niecki basenowe i niecki z aerozolem. Dla wody o zawartości chlorków powyżej 5 g/l lub bromków i jodków powyżej 0,5 mg/l wartość ustala się indywidualnie dla każdego obiektu.

Niecki basenowe i niecki z aerozolem. Dla wody o zawartości chlorków powyżej 5 g/l lub bromków i jodków powyżej 0,5 mg/l wartość ustala się indywidualnie dla każdego obiektu.

Wartość zależy od rodzaju wody i pH: woda słodka — 720 mV (pH od 6,5 do 7,3) lub 750 mV (pH powyżej 7,3 do 7,6); woda słona — 700 mV (pH od 6,5 do 7,3) lub 720 mV (pH powyżej 7,3 do 7,8). W tabeli podano wartość podstawową z zestawu reguł (720 mV).

Dotyczy wody doprowadzanej i wszystkich rodzajów niecek. Pomiar automatyczny; gdy nie jest to możliwe, pomiar ręczny.

Dotyczy wody doprowadzanej i wszystkich rodzajów niecek. Pomiar automatyczny; gdy nie jest to możliwe, pomiar ręczny.

Przypisy do zał. 2: dolna wartość 0,3 mg/l dotyczy dezynfekcji wspomaganej promieniowaniem UV lub ozonem (Skerry stosuje 0,3 mg/l jako dolną granicę ogólnie — interpretacja); przy przekroczeniu wskaźników mikrobiologicznych lub bardzo dużym obciążeniu niecki możliwe jest krótkotrwałe podwyższenie do 3,0 mg/l; w nieckach odkrytych najwyższa dopuszczalna wartość to 1,0 mg/l.

Krótkotrwałe podwyższenie do 3,0 mg/l możliwe przy przekroczeniu wskaźników mikrobiologicznych lub bardzo dużym obciążeniu niecki.

Dolna wartość 0,3 mg/l dotyczy dezynfekcji wspomaganej UV lub ozonem (interpretacja jak dla niecek basenowych); krótkotrwałe podwyższenie do 3,0 mg/l możliwe przy przekroczeniu wskaźników mikrobiologicznych lub bardzo dużym obciążeniu.

Zał. 3 nie wskazuje częstotliwości dla brodzika; częstotliwość co 4 godziny jest założeniem Skerry (interpretacja).

Minimalna liczba próbek: 1 na kwartał.

Minimalna liczba próbek: 3 na kwartał.

Należy dążyć do utrzymania jak najniższej wartości. Pomiar nie rzadziej niż raz na dobę.

Należy dążyć do utrzymania jak najniższej wartości. Pomiar nie rzadziej niż raz na dobę (§ 3 ust. 1 pkt 2 lit. b).

Minimalna liczba próbek: 1 na kwartał.

Minimalna liczba próbek: 1 na kwartał.

Suma: trichlorometan, bromodichlorometan, dibromochlorometan, tribromometan. Minimalna liczba próbek: 1 na kwartał.

Oznacza się, gdy glin jest stosowany jako koagulant; według zał. 3 stężenie kontroluje się tylko wtedy, gdy występują problemy z mętnością wody. Częstotliwość nie jest określona (interpretacja zakresu stosowania).

Oznacza się, gdy żelazo jest stosowane jako koagulant; według zał. 3 stężenie kontroluje się tylko wtedy, gdy występują problemy z mętnością wody. Częstotliwość nie jest określona (interpretacja zakresu stosowania).

Wartość jest różnicą między stężeniem w wodzie w nieckach a stężeniem w wodzie doprowadzanej. Minimalna liczba próbek: 1 na kwartał.

Oznacza się w przypadku ozonowania wody, po filtracji sorpcyjnej. Minimalna liczba próbek: 1 na kwartał.

Oznacza się w przypadku stosowania di- lub trichloroizocyjanuranu. Dotyczy niecek basenowych i z aerozolem; zał. 3: 4 próbki w roku.

Wartość jest różnicą między wodą w niecce a wodą doprowadzaną; dla samej wody doprowadzanej limitu nie ma. Minimalna liczba próbek: 1 w miesiącu.

Wartość jest różnicą między wodą w niecce a wodą doprowadzaną. Minimalna liczba próbek: 2 w miesiącu.

Rozporządzenie nie określa limitu barwy; zał. 4 podaje jedynie parametry analityczne metody.

Rozporządzenie nie określa limitu temperatury; jest tylko obowiązek rejestracji nie rzadziej niż co 4 godziny w godzinach użytkowania, z pierwszym wpisem przed rozpoczęciem użytkowania.

Właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego sporządza w formie pisemnej ocenę ryzyka w wewnętrznym systemie wodociągowym (papierowo z podpisem albo elektronicznie z podpisem kwalifikowanym, zaufanym lub osobistym), dokonuje jej przeglądu i w razie potrzeby aktualizacji nie rzadziej niż co 6 lat oraz przechowuje ją przez co najmniej 12 lat. Ocenę wykonuje osoba spełniająca wymagania art. 4l.

Co 6 lat, do 30 czerwca, przekazuje się ocenę ryzyka państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu (albo informację, że po przeglądzie nie było aktualizacji); zaktualizowaną ocenę przekazuje się w ciągu 30 dni od aktualizacji. Pierwszy termin: 30 czerwca 2028 r.

Właściciel lub zarządca obiektu priorytetowego bada ciepłą wodę na Legionella z częstotliwością określoną w rozporządzeniu: co rok; po dwóch kolejnych rocznych wynikach poniżej 1000 jtk/l — co 3 lata; po poziomie średnim lub wyższym — według zał. 5 (po 4 tygodniach albo po 1 tygodniu od czyszczenia i dezynfekcji, następnie co 3 miesiące). W obiektach opieki zdrowotnej z pacjentami o obniżonej odporności i aerozolem — 2 razy w roku.

Próbki pobiera się: (1) z najdalszego od podgrzewacza punktu czerpalnego w każdym pionie; (2) z wypływu z podgrzewacza lub najbliższego punktu czerpalnego; (3) z punktu powrotu wody cyrkulacyjnej; (4) z punktów charakterystycznych dla systemu; w razie potrzeby także z punktów dodatkowych wynikających z oceny ryzyka. Cel pobierania wg PN-EN ISO 19458 „b”, dla badania epidemiologicznego „c”.

Przy pobraniu każdej próbki mierzy się temperaturę wody w miejscu pobrania i odnotowuje stosowaną metodę dezynfekcji.

W ciągu 7 dni roboczych od otrzymania sprawozdania z laboratorium przekazuje się je PPIS (gdy wartości nie są przekroczone).

Gdy wartość Legionella jest przekroczona, właściciel lub zarządca podejmuje działania w celu usunięcia lub ograniczenia ryzyka i niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni roboczych od otrzymania sprawozdania, informuje o nich PPIS (co najmniej: przyczyny niezgodności, opis działań, terminy, sposób sprawdzenia skuteczności).

Zależnie od wyniku. Poziom niski (< 1000 jtk/l; od 50 jtk/l sprawdza się środki kontroli: stężenie środka dezynfekcyjnego i temperaturę). Poziom średni (od 1000 do < 10 000 jtk/l): przegląd techniczny, przegląd wartości docelowych, powtórne badanie w ciągu 4 tygodni; przy ponownym wyniku co najmniej średnim — czyszczenie i dezynfekcja, wykluczenie stagnacji, badanie po 1 tygodniu. Poziom wysoki (od 10 000 do < 100 000 jtk/l): wyłączenie natrysków i urządzeń wytwarzających aerozol, czyszczenie i dezynfekcja, badanie po 1 tygodniu. Poziom bardzo wysoki (od 100 000 jtk/l): to samo niezwłocznie.

Przy Legionella od 10 000 jtk/l wyłącza się natryski i urządzenia wytwarzające aerozol wodny; przy od 100 000 jtk/l — niezwłocznie.

Dezynfekcję (termiczną lub chemiczną) powinno się podejmować zawsze: (1) po wyłączeniu wewnętrznych systemów wodociągowych na dłużej niż miesiąc; (2) po wymianie systemu lub jego części albo po pracach konserwacyjnych, które mogły go zanieczyścić; (3) tam, gdzie przebywają osoby z podejrzeniem lub rozpoznaną legionelozą, albo w razie epidemii. Wszystkie działania powinny być udokumentowane. Przepis używa formy zalecającej (interpretacja).

W razie przypadku legionelozy lub epidemii pobiera się także próbki zimnej wody, potwierdza źródło zakażenia i oznacza gatunek Legionella; próbki pobiera się zgodnie z celem „c” normy ISO 19458. Działania te obowiązują nawet wtedy, gdy wartość jest niższa niż 1000 jtk/l.

Właściciele i zarządcy zapewniają skuteczne środki kontroli ryzyka: kontrolę temperatury wody w punktach czerpalnych i urządzeniach grzewczych, ograniczanie stagnacji, regularne płukanie systemu, regularne czyszczenie i konserwację urządzeń grzewczych oraz kontrolę stężenia środka dezynfekcyjnego (jeśli jest stosowany). Pierwsza informacja dla PPIS o działaniach — do 30 czerwca 2028 r.